Het woonplaatsbeginsel bepaalt welke gemeente verantwoordelijk is voor het inzetten van jeugdhulp of voor het uitvoeren van een maatregel jeugdbescherming of jeugdreclassering. Het woonplaatsbeginsel laat ruimte voor interpretatie. Door dit gebrek aan eenduidigheid leidt dit in de praktijk tot geschillen tussen zorgaanbieders en gemeenten, 1 van de oorzaken van de hoge administratieve lasten die ervaren worden door de zorgaanbieders.

Bianca den Outer werkt aan een uitvoeringstoets voor de praktische haalbaarheid van bovenstaande oplossingsrichting voor jeugdhulp met verblijf. Deze uitvoeringstoets moet leiden tot een oplossing waarbij er een sterke verbetering ten opzichte van de huidige situatie plaatsvindt. Voor de uitzonderingen die resteren, wordt een voorstel gemaakt die gemeenten en zorgaanbieders kan dienen bij het maken van afspraken op maat.