Reeds vanaf 2012 houdt jb Lorenz zich mee bezig met het sturen op maatschappelijk resultaat binnen het sociaal domein. jb Lorenz heeft een prijswinnend concept voor sturing en bekostiging ontwikkeld dat wordt geïmplementeerd in gemeenten als Zuidplas, Terneuzen en Schouwen-Duivenland. Daarnaast wordt het gedachtengoed en de methodiek van het concept toegepast in gemeenten als Breda en Den Haag. Het sturen op maatschappelijk resultaat is een visie die uitgaat dat zorginterventies niet op zichzelf staan maar altijd in de context van de situatie van de gehele mens en als systemisch geheel benaderd zouden moeten worden. Werk, inkomen, welzijn en wonen zijn interventies die gemeenten kunnen inzetten naast het beschikbaar stellen van zorg om recht te doen aan de zorgbehoefte van mensen. 

De situatie in iedere gemeente en in iedere regio is weer anders. Aan de hand van het model en de monitor kunnen gemeenten en de betrokken stakeholders heel gericht met elkaar transformeren en is er een wenkend perspectief voor iedere gemeente om een gezonde gemeenschap te realiseren. Daarbij geven wij ook de verantwoording over de uitvoering binnen het sociaal domein aan Raad en burgers op nieuwe en andere manieren vorm. Want ook de wijze van verantwoording verandert als gestuurd wordt op maatschappelijke resultaten.

Vanuit dit gedachtengoed staan wij bekostigingsmodellen voor die op termijn leiden tot populatiegebonden bekostiging op wijk- of gemeenteniveau, ketenbekostiging of resultaatbekostiging in context van de populatie. Spreekt dit uw gemeente aan? Neem dan contact op met Bianca den Outer. 

Vanaf 1 januari 2015 zijn drie nieuwe wetten ingevoerd: de Jeugdwet, Wet Langdurige Zorg en Participatiewet. De wetgevingstrajecten mogen dan afgerond zijn, de nieuwe werkelijkheid heeft al veel eerder een aanvang genomen. De transitie is al een aantal jaren in volle gang. En de transformatie die plaatsvindt, kent ook geen start- en einddatum.

Gemeenten hebben nu een uitgelezen kans transformatie van zorg in te zetten door te starten met het benoemen van gewenste maatschappelijke resultaten. Door maatschappelijke resultaten en ambities te formuleren, helpen we zorgorganisaties zich anders in te richten: van het draaien van gestandaardiseerde zorgproductie in minuten of producten naar een systeem waarbij zorgorganisaties maatwerk kunnen bieden aan hun cliënten. Dat vergt uitwerking op alle vlakken: van de wijze van organiseren van werken in sociale wijkteams tot andere vormen van bekostiging tot andere manieren van verantwoording afleggen en governance organiseren.

In de dagelijkse praktijk zien we nu dat het zaak is voor gemeenten om een duurzame informatiehuishouding te organiseren en de enorme behoefte aan informatie te kaderen en te prioriteren. Er worden veel output- prestatie-indicatoren (door)ontwikkeld. Dat gebeurt weliswaar zoveel mogelijk op basis van de reeds bekende en erkende standaarden van de beroepsverenigingen maar als we de alle indicatoren van de verschillende disciplines in een willekeurig sociaal wijkteam bij elkaar optellen, komen we tot een indrukwekkend boekwerk. En omdat we het huidige in stand laten, maar we wel ook de effecten van de nieuwe manier van organiseren willen meten, komen er uiteraard nog een aantal lijstjes met indicatoren bij.

Als we blijven sturen op output en KPI’s, zullen de rapportages indrukwekkend zijn en de wereld van beleidsmakers zal overzichtelijk en beheersbaar lijken. Een gemeenteraad zal kennis kunnen nemen van aantallen geholpen jeugdigen, gezinnen en ouderen, netjes gecategoriseerd in doelgroepen. De wijkteams zullen afgerekend worden op aan hun vooraf opgelegde targets. Risico’s denken we daarmee zoveel mogelijk uit te sluiten. Maar het resultaat zal zijn dat we dode structuren creëren en de schijn van controle.

Het is heel goed mogelijk om als gemeente en gemeenteraad te sturen op maatschappelijk resultaat en concrete keuzes te maken over de inzet en bekostiging van zorg samen met burgers en zorgaanbieders. In de praktijk is het reeds mogelijk gebleken zonder extra registratie door zorgprofessionals met behulp van gevalideerde cijfers zorgkosten en zorggebruik op wijkniveau in kaart te brengen. Samen met een inventarisatie van gevalideerde risicofactoren, ontstaat op die manier een duidelijk beeld van de veerkracht van een wijk.  Op basis daarvan kan het gesprek met burgers, de professionals en de mensen die dagelijks werken in een wijk gevoerd worden om samen te bepalen of de informatie congruent is met hun (praktijk)ervaring. Ook kunnen we gezamenlijk de plekken identificeren waar inzet van professionals geïntensiveerd moet worden. Zonder extra registratie door wijkteams, kunnen we daarna zien wat de interventies in een wijk bijdragen aan het maatschappelijk resultaat.

infograhic-monitor-3d-2016-v1

Output-indicatoren zullen in een bepaalde mate altijd nodig blijven zijn. Maar het is wel degelijk mogelijk om de transformatie van zorg te faciliteren, lokaal te werken en tegelijkertijd niet te verzanden in een carrousel van verantwoordingsinformatie.